In het kader van de Boekenweek laat ik jullie deze keer kennismaken met een vrouw die het prille Lelystad op de kaart heeft gezet bij literair Nederland: Ank Otto. Zij was de echtgenote van Will Otto, die van begin 1963 tot in 1976 gelijktijdig directeur van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders én landdrost van het Openbaar Lichaam van de Zuidelijke IJsselmeerpolders was. Een man die zijn stempel heeft gedrukt op Lelystad, Dronten en later Almere. Vanaf de zomer van 1970 tot 1994 woonde het echtpaar Otto in een villa aan de rand van Lelystad, aan het Jagersveld. Ank was veel meer dan ‘de vrouw van’. Zij nam in Lelystad het initiatief voor ‘Schrijvers in de Huiskamer’.

Geïnspireerd door schrijverslezingen in Utrecht

Lelystad lag als een verlaten enclave in het drooggelegde land. Op cultureel viel er nagenoeg niets te beleven. Wat was er op tegen, elke maand een andere schrijver te vragen om bij haar thuis in de woonkamer te komen voordragen uit eigen werk? Ank was op dit idee gekomen door de schrijverslezingen die de Utrechtse boekhandel Broese in de jaren vijftig organiseerde. Will en Ank bezochten verschillende van deze lezingen. Omdat de boekhandel en de bibliotheek in Lelystad dit niet aandurfden, besloot Ank haar huis voor dit doel open te stellen. Dat was toen nog een nieuw fenomeen. Vrouwen uit de omgeving met belangstelling konden komen luisteren. Zo begon het en deze verbluffend simpele formule werd een succes.

Zes lezingen per jaar

In 1973 was Gertie Evenhuis de eerste schrijver die bij Ank thuis een lezing gaf. Maar ook Hella Haasse, Mensje van Keulen en Bert Schierbeek nodigde ze uit. Gemiddeld waren er zes lezingen per jaar. De kosten van de middagen werden aan het begin van het seizoen hoofdelijk omgeslagen over de vaste bezoeksters: zij betaalden 35 gulden (bijna 16 euro) per persoon.

Half schrijvend Nederland, van An Rutgers van der Loeff tot Lidy van Marissing, maakte kennis met de fauteuil en de open haard in huize Otto. De gastvrouw stelde het repertoire samen aan de hand van recensies, die zij zorgvuldig uitknipte en bewaarde. Zo kwam ze op ideeën. De vaste bezoeksters kregen het programma van de komende maanden keurig op een lijstje, zodat ze zich konden verdiepen in het werk van de bezoekende schrijvers.