Aafke van der Meulen, op 1 maart 1954 geboren op het werkeiland, stuurde mij een krantenknipsel uit dagblad Trouw van 27 maart 1954. Op dezelfde pagina waarop wordt geschreven over haar geboorte en die van twee andere pioniersbaby’s (’Geboren in het hart van het IJsselmeer) staat een artikel over het ontbreken van de griep ‘op’ Lelystad. ’Nu we momenteel in een griepperiode zitten, dacht ik: „kom, ik stuur het even toe”, schrijft Aafke in de begeleidende mail.

Van de buitenwereld afgesloten

De zestien gezinnen die toen op die reep grond leefden, hadden net een bijzondere periode achter de rug in één van de strengste winters van de eeuw. Van 26 januari tot 8 maart 1954 waren zij wekenlang van de buitenwereld afgesloten omdat het IJsselmeer was dichtgevroren. De boot kon niet meer door het ijs komen. De bevoorrading en de bezorging van de post gebeurden vanuit de lucht, met vliegtuigen of per helikopter (zie hier het filmpje).

Dokter Herman Bekius

Gelukkig hadden de bewoners sinds kort een arts in hun midden: Herman Bekius. Hij had als gewetensbezwaarde in het Academisch Ziekenhuis in Groningen gewerkt, was overgeplaatst naar perceel P, zoals het werkeiland toen werd genoemd, en begin januari gearriveerd om zijn intrek te nemen in de ziekenbarak van het werkkamp. Een huis was voorlopig niet beschikbaar, dus zijn vrouw en kind bleven in Groningen achter.

Geen infectiehaard

Ondanks de barre omstandigheden had dokter Bekius het die winter niet bijster druk, meldde hij aan de verslaggever van Trouw . ‘De mensen zijn hier kerngezond. Griep of iets van dien aard is niet voorgekomen in de dagen, toen we onbereikbaar waren per boot. Er was geen infectiehaard. Niemand is ook verkouden geweest’.

‘Men leidt er een gezond leven op die strook land, op 22 kilometer afstand van Harderwijk’, luidde de conclusie van de verslaggever.