Lelystad heeft met haar eigen 'crystal palace' een rijksmonument in spe
In een eerder stukje schreef ik over de aansluiting van Lelystad op het spoornet. Dat was in 1988 een hele gebeurtenis. Rijkelijk laat, want de eerste bewoners kwamen al ruim 20 jaar eerder. Ook op een snelwegverbinding moesten we lang wachten, want pas in 1985 was de A6 helemaal klaar. Die slechte bereikbaarheid vertraagde de groei van Lelystad.
Hanzelijn
Even terug naar het spoor. Ons station, een ontwerp van architect Peter Kilsdonk, was na de opening in 1988 nog jarenlang het eindpunt van de Flevolijn. Pas in 2012, toen de Hanzelijn tussen Lelystad en Zwolle werd geopend, kwam daar een einde aan. ‘Ik kan gewoon naar mijn oma met de trein’, schreef de destijds 11-jarige Nicolien Dam in haar gedicht dat zij aan de toenmalige koningin Beatrix mocht voordragen bij de opening van de Hanzelijn.
Rijksmonument in spe
Dit gedicht werd afgelopen zaterdag opnieuw voorgedragen ter gelegenheid van de Open Monumentendag in de stationshal. Niet door Nicolien, die in het buitenland verblijft, maar door de 13-jarige Emanuelle. Barbara Speleers van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed vertelde bij deze gelegenheid dat ons station niet alleen beeldbepalend is voor Lelystad, maar als een typische vertegenwoordiger van de nieuwe NS-stijl, zoals die in 1980 werd ingevoerd, ook belangrijk is om te koesteren en te behouden. Het station is waarschijnlijk het meest zuivere voorbeeld van de high-tech glas met staal stations van de NS uit de periode 1980-2000.
De NS noemde het station bij de oplevering ‘ons crystal palace’. Een ‘Post 65’ rijksmonument in spe , als de nieuwe minister het wil.